Напротив општото мислење јас повеќе не сум социопат. Ете, го кажав, си ја олеснив душата, го покажав своето вистинско лице пред јавноста. Еден дел од несоциопатијата (може ова да не вистински збор) е и "имање гајле" за чувствата на луѓето од твоето опкружување и како твоите постапки имаат удел во истите.

На другиот дел од несоциопатијата се' уште работам.

Без разлика колку статуси ќе пишеме дека не ни е гајле што мислат останатите, важно ни е како околината не перцепира. Затоа ја чистиме собата само кога ќе ни се најават гости. Поентата е дека го модифицираме нашето однесување во зависност од ситуацијата (пр. не кажуваш на прв состанок дека си емотивно осакатена личност која е неспособна да воспостави нормална човечка интеракција за взаемно почитување и разбирање, туку чекаш тој/таа сама да го дознае). Епа еве неколку ситуации во кои не знам како да постапам и ми е убер непријатно: